بتول منصوریان

راستش رو بخواین، هیچ چیز مثل مریضی عزیز دل آدم سخت نیست. اون لحظه‌هایی که چشماش بی‌حال می‌مونه و دلت می‌لرزه، فقط یه چیز به ذهن آدم می‌رسه: دعا. وقتی دکتر و دوا هم کاری از پیش نمی‌برن، آدم یاد خدا می‌افته و با تموم وجودش می‌گه: «خدایا، خودت شفا بده.» همینجا بود که من تصمیم گرفتم درباره‌ی دعای سریع‌الاجابه برای شفای مریض بنویسم. چون خودم دیدم چه معجزه‌هایی با دعا رخ داده. گاهی یه آیه، یه صلوات یا یه نجوا از ته دل، بیمار رو آروم می‌کنه و امید رو برمی‌گردونه. این نوشته حاصل تجربه‌ و باوره؛ حرف دلم برای تموم کساییه که دنبال یه دعا، یه امید یا یه نشونه‌ی الهی برای شفا هستن. 

دعای سریع‌الاجابه برای شفای مریض

هیچ لحظه‌ای برای انسان تلخ‌تر از دیدن درد و بیماری در وجود خود یا عزیزانش نیست. در چنین زمان‌هایی، دل‌ها ناخودآگاه به سوی آسمان بلند می‌شود و زبان به دعا می‌گشاید. شاید دارو و درمان جزئی از مسیر شفا باشد، اما حقیقت درمان در دستان پرتوان خداوند متعال است. اوست «الشفاء»، و هر که با نیتی خالص و دلی مؤمن به درگاهش پناه برد، آرامش و بهبودی را از راهی می‌یابد که خود نمی‌داند. از همین رو، دعا برای بیمار و زمزمه‌ی دعای سریع‌الاجابه برای شفای مریض از دیرزمان در میان مؤمنان جایگاه ویژه‌ای داشته است.  

در روایات آمده است که دعا، قضا و قدر را تغییر می‌دهد و دردها را به لطف الهی به عافیت بدل می‌سازد. پیامبر اکرم (ص) در حدیثی فرمودند: دعا، کلید رحمت خداست و سبب گشایش درهای بسته می‌شود. این سخن، به‌ویژه برای کسانی که در رنج بیماری‌اند، نوری از امید است.  

یکی از دعاهای معروف و سریع‌الاجابه که از رسول خدا (ص) نقل شده، این است که هرگاه بیماری بر کسی سخت گیرد، بر او دست نهید و بگویید:  

«اللهم اشفه بشفائک، و داوه بدوائک، و عافه من بلائک.»

در این دعا، بنده از خداوند می‌خواهد که داروی حقیقی را از جانب خودش نازل کند. قدرت شفابخش الهی، محدود به جسم نیست؛ بلکه روح انسان را نیز دربرمی‌گیرد و آرامشی ژرف در درون بیمار ایجاد می‌کند.  

از امام صادق علیه‌السلام نیز نقل است که هرگاه بیماری سخت شود، سوره‌ی حمد را هفت بار با نیت شفا بخوانید و بر تن بیمار بدمید. حضرت فرمودند: «اگر در آن شفا نباشد، در هیچ چیز دیگری شفا نیست.» این روایت نشان می‌دهد که کلام الهی، خود دارویی است که مستقیماً از منبع نور و رحمت سرچشمه می‌گیرد.  

خواندن آیات شفابخش قرآن مانند آیه‌الکرسی، آخرین آیات سوره بقره، آیه‌های ۸۰ سوره شعراء و ۴۴ سوره نحل نیز در روایات بسیار سفارش شده است. ترکیب این آیات با دعاهای مأثور، تأثیر قلبی و معنوی چشمگیری بر بیمار و اطرافیان او دارد.  

ذکرهایی همچون «یا شافی»، «یا کافی»، و «یا معافی» از نام‌های زیبای خداوند است که تکرار صادقانه‌ی آن‌ها در دل شب یا هنگام اضطرار، دریای لطف الهی را برای انسان می‌گشاید. همچنین سفارش شده است که در کنار دعا، **صدقه دادن برای سلامتی بیمار** فراموش نشود؛ زیرا در حدیث شریف آمده است: صدقه، بلا را دفع و بیماری را از بدن دور می‌سازد.

اما شرط اصلی در تأثیر دعا، حضور قلب و یقین به اجابت است. گاهی خداوند شفا را به شکل فوری و آشکار عطا می‌فرماید، و گاهی آن را در قالب صبر، آرامش یا پاداشی جاودانه در آخرت می‌پذیرد. از این رو، نباید ناامید شد اگر پاسخِ دعا دیر نمودار گردد؛ چرا که هر ناله‌ای، نزد خدا شنیده می‌شود و هیچ دعایی بی‌اثر نمی‌ماند.  

در قرآن کریم می‌خوانیم:  

«وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ» (سوره شعراء، آیه ۸۰)  

یعنی هرگاه بیمار شوم، تنها اوست که مرا شفا می‌دهد.  

این آیه یادآور این حقیقت است که در نهایت، هر درمانگر حقیقی اوست. بنابراین، مؤمن حتی در سخت‌ترین بیم‌ها، به جای بی‌قراری، باید با آرامش و توکل، دست دعا برآورد و بگوید: «خدایا تو شفابخش حقیقی هستی، دل بیمار ما را به نور رحمتت روشن ساز.»

در نهایت باید دانست که دعای سریع‌الاجابه برای شفای مریض تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست، بلکه نیایشی از عمق دل است. هنگامی که دل به یقین الهی آغشته شود، دعا تجلی می‌یابد و شفا از جایی می‌رسد که هیچ‌کس انتظارش را ندارد. پس بیایید در مشکلات و دردها، پناه به دعا ببریم، چرا که دعا نه‌تنها بدن را درمان می‌کند، بلکه جان را نیز زنده و نورانی می‌سازد.

برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت گلدون مراجعه کنید 

در پیچ و خم‌های زندگی، گاهی با دیواری بلند به نام بیماری مواجه می‌شویم که سایه‌اش بر تمامی شادی‌ها سنگینی می‌کند. در آن لحظات که تلاش‌های پزشکان و داروهای مدرن، تنها بخشی از مسیر را روشن می‌کنند، ندایی عمیق ما را به سوی یک راهکار غریزی و دیرینه فرا می‌خواند: توسل. هر پدر و مادری، هر فرزندی، و هر دوستی، در این برهه‌ها، انگشتانش را به سوی آسمان می‌گیرد و با تمام وجود، کلمات را به زمزمه تبدیل می‌کند. اینجاست که اهمیت  دعا برای شفای مریض خود را به وضوح نشان می‌دهد؛ دعایی که نه فقط یک عمل ظاهری، بلکه ریشه‌دارترین شکل امید و باور ماست. این دعا، پلی است که روح پریشان ما را به منبع آرامش وصل می‌کند و به بیمار، شور زندگی دوباره را می‌بخشد. این مقدمه کوتاه، سفری است به اعماق این باور که چگونه کلمات ما می‌توانند مرهمی باشند فراتر از هر دارویی.

وقتی یکی از عزیزانمان بیمار می‌شود، انگار بخشی از وجود ما هم دچار تب و لرز می‌شود. دنیا رنگ می‌بازد و تنها چیزی که ذهن ما را درگیر می‌کند، صدای ضربان قلب او و دعای شفایی است که مدام در گوشمان می‌پیچد.

اما آیا ما واقعاً می‌دانیم که «دعا برای شفای مریض» چقدر قدرتمند است؟ این فقط یک عادت مذهبی نیست؛ یک تزریق انرژی خالص به کالبد خسته بیمار و یک محکم‌کاری روحی برای خود ماست.

چرا دعای ما اهمیت دارد؟

در فرهنگ ما، دعا نه صرفاً یک خواهش، بلکه یک **تعهد قلبی** است. وقتی شما برای کسی دعا می‌کنید، در حقیقت سه اتفاق بزرگ می‌افتد:

۱. ارتباط با منبع امید:
باور ما این است که شفا در دست قدرت مطلقی است که از هر طبیبی آگاه‌تر است. دعا یعنی ما دست از تلاش‌های جسمانی نمی‌کشیم، اما تسلیم را هم کنار می‌گذاریم و به حکمت او توکل می‌کنیم. این توکل، خودش مسکّن است.

۲. شارژ شدن روح بیمار:
بیماری، گاهی روح را منزوی می‌کند. وقتی بیمار می‌فهمد که در گوشه‌ای از این دنیا کسی هست که با چشمانی اشک‌آلود و قلبی امیدوار، نام او را صدا می‌زند و از خدا سلامتی‌اش را می‌خواهد، نیرویی عجیب در او زنده می‌شود. **این انرژی جمعی، قوی‌تر از صدها داروی قوی است.**

۳. اجابت دوجانبه:
در روایات آمده است که دعای انسان در حقّ دیگری، مستجاب‌تر است. یعنی دعای شما برای شفای دوست‌تان، اول از همه روح شما را پاک می‌کند و شفا را برای خودتان هم به ارمغان می‌آورد. انگار پل ارتباطی محکمی بین شما و آرامش برقرار می‌شود.

دعای شما، یک عمل است

وقتی در اوج ناامیدی، بلند می‌شوید و با صدایی لرزان اما پر از یقین، دست به دعا برمی‌دارید؛ شما در حال انجام بزرگترین اقدام درمانی هستید. این اقدام، نه هزینه دارد، نه عوارض جانبی؛ فقط یقین می‌خواهد.

پس بیایید امروز، هر کجا که هستیم، حتی اگر چند ثانیه بیشتر طول نکشد، برای تمام کسانی که در این لحظه رنج بیماری را می‌کشند، خالصانه دعا کنیم.

«لَا سِيَّمَا لِلْمَرِيضِ الَّذِي يَشْتَاقُ إِلَى الْحَيَاةِ»
(به خصوص برای آن بیماری که مشتاق بازگشت به زندگی است.)

 از منظر ادیان الهی، خانه نه تنها محلی برای استراحت، بلکه جایگاهی مقدس برای عبادت و شکل‌گیری خانواده به عنوان کوچک‌ترین واحد اجتماعی است. مکانی که برکت و رحمت الهی باید در آن جاری باشد. هنگامی که این جریان رحمت مسدود می‌شود، چه به دلیل گناهان آشکار و چه به دلیل غفلت‌ها و نادیده گرفتن اصول اخلاقی، مشکلات به اشکال گوناگون نمودار می‌شوند. در اینجاست که دعا برای رفع مشکل خانه به ابزاری قدرتمند تبدیل می‌شود. دعا، در ذات خود، اعتراف به عجز در برابر خالق و طلب کمک از منبعی بی‌پایان است. این عمل، نه یک انفعال، بلکه یک کنش فعالانه برای برقراری ارتباط مجدد با نظم کیهانی و دریافت انرژی لازم برای تغییر شرایط است.

دعا برای رفع مشکلات خانه، آرامش و برکت

خانه، کانون مهر و آرامش انسان است؛ پناهگاهی که باید از هرگونه سختی، نزاع و کمبود به دور باشد. هنگامی که دیوارهای خانه با گرفتاری‌های مادی، کدورت‌های روحی یا ناآرامی‌های ناخواسته مواجه می‌شوند، توسل به درگاه خداوند و اولیای او، اولین و مطمئن‌ترین راه برای بازگشت به مسیر آرامش است. این دعا، تلاشی است برای زدودن غبار مشکلات و جاری ساختن برکت الهی بر خانوادۀ ساکن در آن.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت گلدون مراجعه کنید

آغاز دعا با توکل و حمد:
پروردگارا! ای پناهگاه بی‌پناهان و گشایش‌دهندۀ درهای بسته، حمد و سپاس تو را سزاست که در هر سختی، مأمنی برای دل‌های پریشان قرار دادی. ما به قدرت بی‌انتهای تو و کرم بی‌پایانت توکل کرده‌ایم. ناتوانی خود را در برابر مشکلات این خانۀ کوچک می‌پذیریم و از تو یاری می‌خواهیم.

درخواست رفع مشکلات مادی و معنوی:
خداوندا، اگر این خانه در تنگنای روزی قرار گرفته است، روزی گسترده و حلال برکت خانۀ ما گردان. رزقی که نه تنها نیازهای مادی ما را برطرف کند، بلکه دلی آرام و قلبی شکرگزار به ما عطا نماید. خدایا، اگر در این محیط، دل‌ها از هم دور شده و غبار کدورت نشسته است، نسیمی از رحمتت بفرست تا این غبار را بزداید و محبت و صفا را در جای آن جاری سازد. آرامشی آسمانی بر این سقف نازل کن تا هرگاه وارد می‌شویم، احساس کنیم در آغوش امن تو قرار گرفته‌ایم.

توسل و استعانت:
ای محمد و آل محمد! ای شافعان درگاه الهی! ما رو به شما آورده‌ایم. از جدتان، رسول رحمت (ص)، می‌خواهیم که این خانه را از شر چشم زخم، حسد و بلایای ناگهانی حفظ نمایید. از امیرالمؤمنین علی (ع) و بانوی دو عالم فاطمه زهرا (س) می‌خواهیم که برکت ایمان و استقامت را در این خانه برقرار سازند. برای رفع هرگونه سستی و تفرقه، مدد خواهیم از شفاعت شما نزد پروردگار.

دعا برای رفع مشکلات خانه: کلید آرامش و برکت

خانه، کانون مهر و آرامش انسان است؛ پناهگاهی که باید از هرگونه سختی، نزاع و کمبود به دور باشد. هنگامی که دیوارهای خانه با گرفتاری‌های مادی، کدورت‌های روحی یا ناآرامی‌های ناخواسته مواجه می‌شوند، توسل به درگاه خداوند و اولیای او، اولین و مطمئن‌ترین راه برای بازگشت به مسیر آرامش است. این دعا، تلاشی است برای زدودن غبار مشکلات و جاری ساختن برکت الهی بر خانوادۀ ساکن در آن.

آغاز دعا با توکل و حمد الهی
پروردگارا! ای پناهگاه بی‌پناهان و گشایش‌دهندۀ درهای بسته، حمد و سپاس تو را سزاست که در هر سختی، مأمنی برای دل‌های پریشان قرار دادی. ما به قدرت بی‌انتهای تو و کرم بی‌پایانت توکل کرده‌ایم. ناتوانی خود را در برابر مشکلات این خانۀ کوچک می‌پذیریم و از تو یاری می‌خواهیم.

درخواست رفع مشکلات مادی و معنوی
خداوندا، اگر این خانه در تنگنای روزی قرار گرفته است، روزی گسترده و حلال برکت خانۀ ما گردان. رزقی که نه تنها نیازهای مادی ما را برطرف کند، بلکه دلی آرام و قلبی شکرگزار به ما عطا نماید. خدایا، اگر در این محیط، دل‌ها از هم دور شده و غبار کدورت نشسته است، نسیمی از رحمتت بفرست تا این غبار را بزداید و محبت و صفا را در جای آن جاری سازد. آرامشی آسمانی بر این سقف نازل کن تا هرگاه وارد می‌شویم، احساس کنیم در آغوش امن تو قرار گرفته‌ایم.

توسل به ائمه اطهار (ع) برای استعانت
ای محمد و آل محمد! ای شافعان درگاه الهی! ما رو به شما آورده‌ایم. از جدتان، رسول رحمت (ص)، می‌خواهیم که این خانه را از شر چشم زخم، حسد و بلایای ناگهانی حفظ نمایید. از امیرالمؤمنین علی (ع) و بانوی دو عالم فاطمه زهرا (س) می‌خواهیم که برکت ایمان و استقامت را در این خانه برقرار سازند. برای رفع هرگونه سستی و تفرقه، مدد خواهیم از شفاعت شما نزد پروردگار.

عهد و پیمان با خداوند برای آبادانی خانه
بار الها، ما عهد می‌بندیم که در این خانه همواره یاد تو را زنده نگه داریم؛ با نماز و یاد خدا، با اخلاق نیکو و با خدمتگزاری به یکدیگر. این خانه را با یاد تو آباد نگه داریم تا هر کس وارد می‌شود، طعم آرامش و ایمان را بچشد.

باشد که این دعا مستجاب شود و خانۀ ما از هر آسیبی در امان بماند و تا ابد، مأمن مهر و ایمان باقی بماند.

پایان دعا با عهد و پیمان:
بار الها، ما عهد می‌بندیم که در این خانه همواره یاد تو را زنده نگه داریم؛ با نماز و یاد خدا، با اخلاق نیکو و با خدمتگزاری به یکدیگر. این خانه را با یاد تو آباد نگه داریم تا هر کس وارد می‌شود، طعم آرامش و ایمان را بچشد.

باشد که این دعا مستجاب شود و خانۀ ما از هر آسیبی در امان بماند و تا ابد، مأمن مهر و ایمان باقی بماند.

معجزه‌ی معنوی برای دغدغه‌ی امروز: توصیه آیت‌الله بهجت برای خانه دار شدن که زندگی‌تان را تغییر می‌دهد!

سلام به همه شما همراهان عزیز و پرامید!

اگه از اون دسته آدم‌هایی هستید که دغدغه خرید خانه و تأمین مسکن، شده کابوس هر شب و هر روزتون، باید بگم که تنها نیستید. این روزها خانه‌دار شدن برای خیلی از ماها، بیشتر شبیه یک رؤیای دست‌نیافتنیه تا یک هدف! هر چقدر تلاش می‌کنیم و از صبح تا شب می‌دویم، انگار قیمت‌ها یک قدم از ما جلوترند. واقعاً با این همه فشار اقتصادی و گرانی مسکن، آدم از کجا باید کمک بگیره؟

اینجاست که بزرگان دین به داد ما می‌رسند. آیت‌الله بهجت (ره)، آن عارف وارسته و دریای علم، همیشه می‌فرمودند که در کنار تلاش مادی، نباید از قدرت‌های معنوی غافل شد. ایشان برای گره‌های بزرگ زندگی، نسخه‌های کوچکی داشتند که اثرشان معجزه‌آسا بود. امروز می‌خواهم یکی از همین توصیه‌های کلیدی و مجرب ایشان را با شما در میان بگذارم؛ توصیه‌ای که بسیاری از حاجتمندان با عمل به آن، به خواسته بزرگشان یعنی صاحب‌خانه شدن رسیده‌اند. با ما همراه باشید تا این نسخه معنوی را کشف کنید.

برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت گلدون مراجعه کنید.

خب، بریم سراغ اصل مطلب، اون نسخه معنوی که قرار بود گره‌گشای مشکل خونه‌دار شدن ما باشه. توصیه‌ای که از آیت‌الله بهجت (ره) نقل شده، بسیار ساده، اما در عین حال، پر از نور و معناست.

ایشان تأکید داشتند که هر کس درگیر مشکل مسکن است و می‌خواهد صاحب‌خانه شود، باید به طور مستمر و با نیت خالص، به نماز حضرت جواد الائمه (ع) متوسل شود. چرا امام جواد (ع)؟ چون ایشان “باب‌الحوائج” هستند و در گره‌گشایی امور مادی، به ویژه روزی و برکت، بسیار مجرب شناخته شده‌اند.

نحوه انجام این توسل چطور است؟

این نماز دو رکعت است و بسیار مجرب. در هر رکعت، بعد از سوره “حمد”، باید هفتاد مرتبه سوره “توحید” خوانده شود. ایشان می‌فرمودند، بعد از اتمام نماز، باید دعایی که در مفاتیح الجنان برای این حضرت آمده خوانده شود: “اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ وَلِيِّكَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ…” خواندن این دعا با حضور قلب، کلید اجابت است.

اما نکته کلیدی کجاست؟ این راز پنهان!

توصیه ایشان فقط به خواندن نماز محدود نمی‌شد؛ بلکه ایشان می‌فرمودند در کنار این توسل، باید روزانه صد مرتبه سوره توحید را نیز تلاوت کنید. رمز این راهکار در پایداری و اعتماد کامل به لطف خداوند است. این توسل و ذکر مداوم، نه تنها روزی مادی ما را باز می‌کند و درهای برکت را به روی ما می‌گشاید، بلکه قلب ما را هم آرام می‌کند و اضطراب ناشی از نداشتن مسکن را از بین می‌برد. یادتان نرود، خانه‌دار شدن با تلاش و ایمان، همیشه یک قدم واقعی و یک قدم معنوی است.

راز گشوده شدن گره‌ها: چرا مداومت و یقین، معجزه می‌کند؟
حالا یک سؤال مهم پیش می‌آید: چرا این توصیه، آنقدر مجرب است؟ پاسخ در دو کلمه نهفته: یقین و مداومت. وقتی آیت‌الله بهجت بر تکرار سوره توحید و نماز امام جواد (ع) تأکید می‌کردند، در واقع ما را به سمت پایداری در تقاضا هدایت می‌کردند. این پایداری، نشان‌دهنده صدق نیت ما در درگاه الهی است. فراموش نکنید که امام جواد (ع)، مظهر جود و کرم خدا هستند و توسل به ایشان، یعنی واسطه قرار دادن بهترین‌ها برای رسیدن به نیازهایمان. این نماز، فقط یک عمل صوری نیست؛ یک میثاق عمیق قلبی است که درهای رحمت را می‌گشاید. حافظ چه زیبا می‌گوید:

ناامید از در رحمت مرو، گرچه بسی کرده‌ای گناه

کار خدا لطیفه‌ و مصلحتش، سرّ و حکمتی دارد
گام‌های عملی در کنار توسل: تلاش مادی و برکت معنوی
البته، نباید از این نکته غافل شد که نسخه‌های معنوی، مکمل تلاش‌های مادی ما هستند، نه جایگزین آن‌ها. دین ما، یک برنامه زندگی متوازن ارائه می‌دهد. در کنار خواندن نماز و ذکرهای پربرکت، سه اقدام دیگر هم هست که کارگشا هستند و این توسل را قدرتمندتر می‌کنند:

۱. صدقه روزانه: صدقه دادن، به خصوص اگر مستمر و هرچند کم باشد، باعث دفع بلا و افزایش روزی می‌شود. کمی از دارایی‌تان را برای برکت بیشتر، در راه خدا قرار دهید.

۲. تلاش در کسب حلال: برکت در مال حلال است. مطمئن باشید که هرچه درآمدتان پاک‌تر باشد، توسلتان به اهل بیت (ع) زودتر به نتیجه می‌رسد.

۳. ترک گناه: گناه، سدی در برابر اجابت دعاهاست. سعی کنیم هر روزمان بهتر از دیروز باشد تا موانع بین ما و پروردگارمان کمتر شود.

این توصیه‌ها کنار هم، نه فقط شما را صاحب‌خانه می‌کنند، بلکه آرامش و برکت را به کل زندگی‌تان می‌آورند. وقتی با تمام وجود به این نسخه عمل می‌کنید، مطمئن باشید خدا هم برایتان «از جایی که گمان نمی‌کنید» رزق می‌رساند.

نتیجه‌گیری پایانی 

خانه دار شدن یک دغدغه بزرگ است، اما نباید تبدیل به یأس شود. مسیر موفقیت در گرو ایمان، تلاش، و بهره‌گیری از توصیه‌های ناب بزرگان است. از همین امروز، برنامه روزانه‌تان را با نماز جوادالائمه (ع) و صد مرتبه سوره توحید شروع کنید. با یقین کامل قدم بردارید، نتیجه حتماً روشن است.

پختن غذای خوب، خوشمزه و با برکت  از  جمله مشکلاتی است که  بیشتر خانم ها با آن مواجه هستند. خانم ها دوست دارند همیشه و در همه حال غذای آنها خوشمزه، با برکت  و خوش رنگ باشد و مورد پسند تمام کسانی که دوستشان دارند، باشد. به همین دلیل  ما در اینجا دعا هاایی قرار دادیم که با خواندن آن ان شاءالله به مراد خود برسند. یکی از این دعاها، دعا برای برکت غذا است که با خواندن آن غذایی خوشمزه و با برکت بپزند. البته نمک یکی از اساسی ترین موادی است که باید در غذا و سفره باشد. امام کاظم(ع) می فرماید: سفره ای که در آن نمک نباشد، بی برکت است. آغاز کردن غذا با نمک، برای تن درستی، بهتر است. این دعا ها مخصوص خانم هایی است که دوست دارند سفره هایی که برای عزیزاشون پهن می کنند نورانی و پر برکت باشد.

به مواد غذایی که می خرید سوره کوثر و قدر بخوانید تا برکتشون زیاد شود.

1-ابتدا قبل از آشپزی ‌وضو بگیرید

2-هنگام وارد شدن به اشپزخانه (بسم الله الرحمن الرحیم) بگوئید.

 3-قبل از طبخ غذا نیت کنید که این غذا رو نذری درست میکنید ( میتونید هر هفته رو نذر امامی که اون روز متعلق به ایشونه بکنید این طوری هم ثواب نذری دادن رو بردید هم خانوادتون هر روز غذای نذری میخورن)

5- اگه نیت کنید ثواب این غذای امروز نذر یکی از ائمه شود انوقت هم اشپزی برایت دلنشین تر است هم اینکه خانواده هر روز سر سفره یکی از ائمه نشسته اند

6-هنگام روشن کردن آتش اجاق گاز بگویید(اللّهم اَجِرنا من النّار) یعنی خدایا مرا از اتش دوزخت دور کن.

7-در حین طبخ غذا ایه 35 سوره نور را بخوانید

( اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاةٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ ۖ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ ۖ الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَکَةٍ زَیْتُونَةٍ لَا شَرْقِیَّةٍ وَلَا غَرْبِیَّةٍ یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ۚ نُورٌ عَلَىٰ نُورٍ ۗ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشَاءُ ۚ وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ ۗ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ)
هم غذا خیلی خوشمزه می شود هم محبت بین افراد خانواده بیشتر می شود.
هم نورانیت دل میاره،هم اخلاق خانواده بهتر میشه.

برای آشنایی بیشتر با دعاها به سایت گلدون مراجعه کنید

8- آخر سر هم برای برکت غذایی که پختید هفت مرتبه سوره قریش بخوانید

9- اگر دیدید کارهایتان زیاد است
بگویید «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»

10- هنگام استفاده از آب بر پیامبر(ص) صلوات بفرستید تا از شفاعتش بهره مند گردید و از آب حوض کوثر آب بنوشید.

اگر از گوشت و سبزیجات و میوه  استفاده میکنید بگویید
(اللّهم أسألُک الجَنَّه) از خداوند درخواست بهشت کنید

دعاى خاصى براى سفره از معصومين(ع) وارد نشده است. حمد و شكر خداوند را به جاى آوردن بعد از غذا مستحب است. خواندن اين دعا مرسوم است. گرچه دليلى براى آن و يا اين كه حتما اين دعا را بايد خواند وجود ندارد. 

«الحمد لله رب العالمين، هنيئا للآكلين و بركة للباذلين، زاد الله النعم، دفع الله النقم، بحرمة سيد العرب والعجم، اللهم تقبل هذا الاحسان من محسنها، بحرمة محمد و آل محمد و بحرمة سورة الفاتحة مع الصلوات».

همان گونه كه ذكر شد اين دعای سفره سندى ندارد و شما مى‏توانيد دعاى ديگرى بخوانيد و يا حتى به فارسى دعا كنيد.

به چند نکته توجه نماييد :
1- از اموری که در روايات فراوان برآن تاکيد شده و از آداب مسلم غذا خوردن است، گفتن بسم الله در اول غذا والحمد الله در آخر آن است.

2- در روايت آمده است که وقتی سفره را پيش روی پيامبر اسلام(ص) می گشودند؛ اين دعا را می خواندند:

سُبحانًک اللهُِمَ ما اَحسَنَ ما َتبَتلينا
ُسبحانَک ما اَکثََرَ ما تُعطِينا
سُبحانَکَ ما َاکثَر ما تُعافِينا
اللهم َاوسِع عَلينا و عَلی الفُقَراءِ المُؤمِنينَ و الُمؤمِناتِ و المُسِلمينَ و المُسلِماتِ
حليه المتقين؛

در روایات وارد شده که قبل از غذا خوردن، بسم الله الرحمن الرحیم و در انتهای آن الحمد لله رب العالمین گفته شود. دعای خاصی در این باره وارد نشده؛ ولی در بین اهل علم و مؤمنان بعد از خوردن غذا، جملاتی را به صورت دعا (دعای سفره) ذکر میکنند که البته مضمون آن در روایات و دعاها هست. آن جملات این است:

الحمد لله ربّ العالمین هنیئاً للآکلین و برکةً للباذلین. الحمد لله الّذی یُطعِمُ و لا یُطْعَم و یَرزُقُ و لایُرْزَق، زاد الله النّعم، دَفْعَ الله النّقَم، بِحَقّ سیّد العرب و العجم. اللّهم تَقَبَّل حَسنات المُحسنین لا سیّما هذا الأحْسان من هذا المحسن؛اللّهمَ اغفر للمؤمنین و المؤمنات و المسلمین و المسلمات الأحیاء منهم و الأموات لاسیّما اَمْواتَ الحاضرین، رَحِمَ اللّهُ من قَرَءَ الفاتِحَةَ مع الصَّلوات).

ودیگر دعاهای سفره

ِبسمِ اللّه اَلرَّحمنِ اَلرَحيم
اََلحَمدُلِّلهِ اَلَّذي يَخلُقُ وَلا يُخلَق؛وَيَرزُقُ وَلا يُرزَق؛ يُطعِمُ وَلا يُطعَم ؛
زادَاَللّهُ النَعَم َ؛دَفَعَ اَللّه اَلنَقَم ؛بِحَقِّ سَيِّدِالعَرَبِ وَاَلعَجَم ؛هَنيأً لِلا کِلينِ ؛
وَبَرَکةً لِلباذِلينِ ؛صِحََّةً لِلجالِسين ؛وَشَفاءً لِمَرضَي اَلمُومِنينَ وَاَلمومِنات ؛
وَسَلا مَةً لِسَفَرِاَلمُسافِرينِ ؛وَمَغفِرَةً لِاَمواتِ اَلحاضِرينِ ؛سيِّما اَمواتِ صاحِبِ اَلاطعِمَة وَاَلاشرِبة ؛اَللّهُمَّ طَيِّب تُرابَهُم وَيَسِّر حِسابَهُم وَاَحشُر هُم مَعَ اَلايمَة َ اَلمَعصومين عَلَيهِمُ الَسَّلام ؛اَللّهُمَّ اَجعَل قَبرَهُم رَوضَةَ مِن رِياضِ اَلجَنَّة وَلا تَجعَل قَبرَهُم حُفرَةِ مِن حُفَرِالنِيرانِ ؛بِحَقِّ القُرانِ وَ بِحَقِّ سورَةِ المُبارَکَةِ الفا تَحةَ وَالاِخلاصِ وَاَلصَّلَوات ؛ ]

 دعای سفره

الهي به اين سفره بركت بده ….. به اين مائده شكر نعمت بده

همه شاد گردیم در اين زندگي ….. به باني اين سفره رحمت بده

به آشپز و ميزبان و هم ميهمان ….. تن سالم و شان و شوكت بده

نصيب همه دوستان علي‌(ع) ….. زحق سفره ي خير قسمت بده

الهي به روز جزا بهر ما …… طعام بهشتي ز جنت بده